2005/Jun/01

บางที.. อาจไม่จำเป็น..เสมอไป

ที่ความรัก..จะต้องจบลง

ด้วยการ..ได้เป็น..คนรัก



บนเตียงเล็กๆ.. ในบ้านอบอุ่น..หลังหนึ่ง

แดดยามเย็น..ทอบางบาง..ผ่านหน้าต่าง



หญิงชรา..อายุราวๆ 70 ปี

นอนซม..อยู่บนเตียง



เธอรู้ว่า...นี่เป็นช่วงเวลาสุดท้าย..ในชีวิตของเธอแล้ว

..แต่จะเป็นอะไรไปล่ะ ....เธอพอใจกับชีวิตทั้งหมด..ที่เธอได้ผ่านมา



เธอ..ได้แต่งงาน ....มีครอบครัว..ที่อบอุ่น

แม้จะไม่มีลูก..ก็ตาม



มีเพื่อนที่ดี ....ผ่านชีวิตการงานที่ดี

ถึงแม้วันนี้..สามีของเธอจะตายไป..ร่วม 10 ปี



แต่..ในวันสุดท้าย..ของชีวิต

เพื่อน-ที่เธอรักที่สุด....

ก็มานั่งเคียงข้างเธอ..อยู่ตรงนี้

มาส่งเธอ..เหมือนทุกครั้ง..ทุกคราว



หมอบอกว่า..ฉันคงอยู่ได้ไม่เกินพรุ่งนี้เช้าหรอก

เธอ..เอ่ยบอกกับเขา ...

เพื่อนชรา..ที่รู้จักกับเธอมา..แต่ครั้งยังเด็ก

ฉันรู้

ชายชรา..พยักหน้ารับ

เธอมาส่งฉัน..เหมือนทุกทีสินะ

หญิงชรา..มองหน้าชายชรา

ใช่..ก็ฉันส่งเธอ..มาตลอดทั้งชีวิตนี่นา ....ขาดไปอย่าง..คงไม่ครบ

ชายชราตอบ..ด้วยรอยยิ้มบางๆ

ตอนเด็กๆ..บ้านเรา..อยู่ทางเดียวกัน..เรากลับบ้านด้วยกันทุกเย็น..
บ้านฉัน..อยู่เลยบ้านเธอไปมาก.. เธอ..รำลึกความหลัง

แต่ฉัน..ก็ไปส่งเธอทุกวัน

ชายชราบอก

ใช่..เธอทำอยู่อย่างนั้น....ตลอดชั้นประถม..และมัธยม..ที่เราเรียนด้วยกัน
....จนเพื่อนๆล้อว่า..เราเป็นแฟนกัน หญิงชราพูดขึ้น

สุดท้าย..ก็ต้องเลิกล้อกันไป

เพื่อนชราของเธอ..ต่อคำ

ตั้งแต่..เธอคบกับแฟนคนแรกของเธอ..นั่นแหละ

เธอเย้ายิ้มๆ

แต่ฉันก็ไปส่งเธอทุกวัน..อยู่อย่างเดิม... จนต้องเลิกกับแฟน..ไม่ใช่รึ

ชายชรา..ทวนความหลัง

เธอจำได้ว่า..เธอบอกเขาอยู่บ่อยๆ ว่า..ไม่ต้องเดินมาส่งเธอแล้ว..
เดี๋ยวแฟนเขาจะโกรธเอา.... แต่เขาก็ยังดึงดัน..ที่จะมาส่งเธอ

โกรธก็โกรธไป ....ฉันรู้จักเธอ-มาก่อนตั้งนาน .... ยังไงเธอ..ก็ต้องมาก่อน

นั่น..เป็นคำพูดที่เธอจำได้-ไม่ลืม ....แม้ว่า..มันจะผ่านมาเกือบ 60 ปีแล้ว..ก็ตาม..

เธอยังจำ..วันที่เขาต้องขึ้นรถไฟ..เพื่อไปเรียนต่อในมหาวิทยาลัยได้

วันนั้น..เธอไปส่งเขาที่สถานี ..ร้องไห้จะเป็นจะตาย

..เขาวุ่นกับการปลอบเธอ..จนไม่เป็นอันได้ร่ำลาพ่อแม่

พอเธอสงบลง..และขอตัวเข้าไปล้างหน้าล้างตา..ในห้องน้ำ ..

พ่อแม่ของเขา..ไปเช็คเที่ยวรถไฟ ...

พอเธอกลับมา..ก็พบเขานั่งร้องไห้คนเดียว..กับกองกระเป๋า...

เงยหน้าขึ้นบอกกับเธอ..ทั้งน้ำตา

กลับบ้านเอง..เดินดีๆ นะ



และนั่น..ทำให้เธอต้องเสียน้ำตา..อีกรอบ



เธอจำได้ว่า..วันที่เขาปิดภาคเรียน..และกลับมาบ้าน..

เธอแนะนำเขา..ให้รู้จักกับแฟนหนุ่มของเธอ



ตอนแรก..ทั้งสอง..เหมือนจะเข้ากันได้ดี ....แต่หลังจากนั้น 2-3 วัน

..มีคนมาบอกว่า..แฟนเธอกับเพื่อนเธอ..ต่อยกัน

มัน..นอกใจเธอ เขาบอกเรียบๆ..

แต่..เธอไม่เชื่อ

วันนั้น..เธอเชื่อแฟนมากกว่า..ว่าเขาอิจฉาแฟนเธอ..จึงหาเรื่องชกต่อย

..เธอว่าเขา..ไปหลายคำ

อาทิตย์นึงให้หลัง..เธอจึงรู้ว่า..เขาเป็นคนถูก

..เมื่อเธอไปหาเขาที่บ้าน..ก็เจอแต่..พ่อของเขา

มันกลับไป..แต่อาทิตย์ก่อนแล้ว ..เห็นว่ามีธุระด่วน ....ไม่รู้อะไร



เธอส่งจดหมายไปขอโทษ

..เขาบอกไม่เป็นไร..เขาไม่เคยโกรธเธอ..แค่น้อยใจเล็กๆ

..ในจดหมายลงท้าย..ด้วยคำ-คำเก่า



กลับบ้านเอง..เดินดีๆนะ



เธอรู้ว่า..ในคำที่เหมือนสั้นๆ นั้น

..เขาพูดอะไรออกมา..มากมายขนาดไหน..



เธอจำได้..ถึงวันที่เธอ....บอกเขาว่า..

เธอจะแต่งงาน..



เขา..มองหน้าเธอ..

เธออ่านไม่ออกว่า..มันเป็นความรู้สึกอะไร

..ดีใจ

..เสียใจ

และเมื่อเธอถามเขาตรงๆ ..เขาก็ตอบว่า..



..เราใจหาย..



แต่ก่อนหน้านั้น.. ก็เขานี่แหละ..ที่เป็นคนช่วยเธอเลือก..

ช่วยเธอดูว่า..ผู้ชายคนนี้นิสัยดี ..และรักเธอจริง



เรา-ผู้ชายด้วยกัน..เราดูออก



ซี่งเขา..ก็ดูไม่ผิด ....สามีของเธอดี..เหมือนอย่างที่เขาบอก ..



วันแต่งงาน..เธอบอกเขาว่า..



ความเป็นเพื่อนของเรา..ยังเหมือนเดิมนะ ....ไม่ต้องห่วง



เขามองเธอนิ่งๆ..พยักหน้าน้อยๆ.. ไม่ตอบคำ



ถึงเวลารดน้ำสังข์ ....เขาอวยพรเธอมากมาย

..แต่พูดกับสามีเธอ..เพียงสั้นๆ ว่า..



ฝากด้วยนะ..



เขาแต่งงาน..มีครอบครัวของเขา

เธอ..ก็มีครอบครัว..ของเธอ



มีบางช่วงของชีวิต..ที่ห่างกันไป

แต่ก็ไม่เคย..ลืมกัน



เธอ..ส่งการ์ดอวยพรวันเกิดให้เขา..ทุกๆปี

ตอนนี้..เขาน่าจะเก็บมันไว้ได้ 59 ใบแล้วล่ะ

เพราะเธอนับของเธอแล้ว....มันได้ 58 ใบ

น้อยกว่า..อยู่ใบนึง..

เพราะเธอ..เกิดทีหลังเขา 5 เดือน..



บางที ....เธอรู้สึกสนิทกับเขา..มากกว่า..คนรักของเธอเสียอีก



หลายเรื่อง..ที่เขารับรู้..แต่คนรักของเธอ..ไม่แม้แต่ระแคะระคาย..



และก็เช่นกัน..หลายความลับ..ที่เขาระบาย

..ที่เขาฝากไว้ที่เธอ..เธอก็รับ..และเก็บงำมันไว้..ด้วยความเต็มใจ..



คิดอะไรอยู่

เขาเอ่ยขึ้นมา..ทำลายความเงียบ

เรา..กำลังนึกแปลกใจ

เธอเอ่ย..ด้วยท่าทีครุ่นคิด

ทำไม..เราถึงไม่ได้เป็น....คนรักกัน

เขานิ่งไป..เหมือนกำลังคิดเช่นกัน

เราสนิทกันมาก..มั้ง

เขาว่า

นั่น..ไม่น่าใช่เหตุผลนี่

เธอว่า

เธอ..ถามยากไปนะ

เขาตอบ..หลังจากนิ่งคิดอีก..อยู่ครู่ใหญ่

ไม่ยากหรอก ....ลองคิดเล่นๆ สิว่า..ทำไมเราถึงไม่รักกันนะ

แววตาเธอ..มีแววขี้เล่นซุกซน ....เหมือนเด็กหญิง..ครั้งกระโน้น

อืมม..อันนี้..ค่อยง่ายขึ้นมาหน่อย

เขาพูดขึ้น

เธอมองหน้าเขา.. แปลกใจเธอว่า..เธอไม่ได้เปลี่ยนคำถาม..นี่นะ..

ฉันไม่รู้หรอกว่า..ทำไม-เราถึงไม่ได้เป็น..คนรักกัน

เขามองหน้าเธอ..ด้วยสายตาอ่อนโยน

แต่..ถ้าเธอถามว่า..ทำไม-เราถึงไม่รักกันน่ะ

เขาเว้นช่วง

ฉันก็จะตอบว่า -- ฉันว่า..เราไม่ได้-ไม่รักกัน....ซะหน่อย

เธอหลับตาลง..

คำถามที่ถูกซ่อนไว้..หลายสิบปี..กลับตอบออกมาง่ายๆ..อย่างนี้เอง

นั่นสินะ ....เราไม่ได้-ไม่รักกัน..ซะหน่อย

เธอตอบ..ทั้งๆที่หลับตาลง

ตอนนี้..เธอพร้อมที่จะจากโลกใบนี้ไป..อย่างมีความสุขแล้ว

ในความรู้สึก..ที่เริ่มพร่าและเลือน...เธอสัมผัสได้ถึงมือของเขา..ที่เอื้อมมา กุมมือเธอไว้

กลับบ้านเอง..เดินดีๆนะ....

และนั่น..

คือ..คำสุดท้าย..ที่เธอได้ยิน.

Comment

Comment:

Tweet


Hi man!
#9 by tramadol (75.45.241.34) At 2006-11-16 02:33,
very best blog!
#8 by paxil cr (72.36.223.73) At 2006-05-07 07:53,
Well done!
#7 by tramadol (72.36.223.73) At 2006-05-07 03:32,
Great site!
#6 by bontril (72.36.223.73) At 2006-05-06 18:49,
Miller I mean the events in this-wait a look at. He sighed bellowed in the damaged French twist showing off
#5 by buy tramadol (72.36.223.73) At 2006-04-16 17:59,
You wouldn't xanax be asking How did not sold and buy xanax online!
#4 by xanax (72.36.223.73) At 2006-04-16 06:28,
Ultram buy ultram order ultram ultram mortgage cheap ultram
#3 by ultram (72.36.223.73) At 2006-04-11 11:50,
ขอบคุณค่ะ
#2 by SoulSweet At 2005-06-12 13:52,
ชอบจังเลยอ่า บทความนี้อ่านะ
#1 by At 2005-06-01 19:18,